Pomoc publiczna

    Pomoc publiczna

    Pomoc publiczna

    Każda osoba podlegająca obowiązkowi podatkowemu w sytuacji wystąpienia problemów z regulowaniem zobowiązań podatkowych może ubiegać się, poprzez złożenie stosownego wniosku do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego, o przyznanie ulgi w spłacie. Kwestie te zostały szczegółowo uregulowane w Rozdziale 7a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zmianami). Zgodnie z treścią art. 67a § 1 i 2 w/cyt. ustawy organy podatkowe w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym są uprawnione do :

    • odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia zapłaty podatku na raty;
    • odroczenia lub rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek określonych odrębną decyzją, o której mowa w art. 53a;
    • umorzenia w całości lub części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej. Przy czym umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

    Ponieważ Rzeczpospolita Polska jest członkiem Unii Europejskiej udzielanie różnych form wsparcia dla przedsiębiorców dodatkowo musi pozostawać w zgodzie z przepisami unijnymi, zawartymi w art. 107 i 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W myśl zapisów traktatu udzielana pomoc, zwana pomocą publiczną nie może naruszać konkurencji poprzez uprzywilejowanie niektórych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów a także nie może negatywnie wpływać na wymianę handlową między państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

    Szczegółowe zasady postępowania w sprawach dotyczących pomocy publicznej określone zostały w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r., Nr 59, poz. 404 ze zmianami).

    Podatnik prowadzący działalność gospodarczą wnioskując o przyznanie ulg z uwagi na ważny interes podatnika lub interes publiczny, musi ponadto wskazać w oparciu o przepisy art. 67b ustawy – Ordynacja podatkowa tytuł pomocy o jaką się ubiega.

    We wniosku należy więc podać, czy ma to być ulga:

    • nie stanowiąca pomocy publicznej (np. gdy o ulgę występuje przedsiębiorca, lecz ma ona dotyczyć spłaty zobowiązań podatkowych niezwiązanych z prowadzoną działalnością bądź gdy organ podatkowy działa jak prywatny inwestor wspomagając przedsiębiorstwo poprzez działania optymalizacyjne),
    • pomoc w ramach obszaru „de minimis" w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego;
    • stanowiąca pomoc publiczną:
    1. udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,
    2. udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponadsektorowym,
    3. udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,
    4. udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i oświaty,
    5. będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,
    6. na szkolenia,
    7. na zatrudnienie,
    8. na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,
    9. na restrukturyzację,
    10. na ochronę środowiska,
    11. na prace badawczo-rozwojowe,
    12. regionalną.

    Pomoc

    Najczęstszą formą wykorzystywanych przeznaczeń pomocy jest pomoc „de minimis". Udziela się jej przedsiębiorcom mającym chwilowe trudności w wypełnianiu swoich obowiązków płatniczych w oparciu o Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy „de minimis". Obowiązuje ono od dnia 1 stycznia 2014 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku.
    Warunki uzyskania pomocy (z uwzględnieniem zmian) :

    • przedłożenie wszelkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie przedsiębiorca otrzymał w roku w którym ubiega się o pomoc oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w takim okresie,
    • w celu uzyskania pomocy należy dostarczyć podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące wnioskodawcy, sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, prowadzonej działalności gospodarczej oraz pomocy wcześniej już otrzymanej. Wzory wniosków, które należy złożyć są określone w załączniku do Rozporządzenia Rady z dnia 29 marca 2010 roku w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53 poz. 311 ze zmianami),
    • z założenia pomoc de minimis przeznacza się na rozwój przedsiębiorstw.

    Niezbędne wzory formularzy można pobrać ze stron internetowych UOKiK.

    Ponadto :

    • limit pomocy wynosi do 200 tys. EUR przez okres 3 kolejnych lat podatkowych oraz 100 tys. EUR w zakresie drogowego transportu towarów. Pomoc de minimis nie może zostać wykorzystana na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów. W przypadku rozdzielenia działalności lub wyodrębnienia kosztów, możliwe jest zastosowanie dwóch pułapów pomocy dla przedsiębiorstw prowadzących działalność usługową poza transportem drogowym towarów,
    • w ramach obowiązującego limitu pomocy obowiązują zasady dotyczące kumulacji:
    1. w przypadku połączeń i przejęcia przedsiębiorstw,
    2. podziału przedsiębiorstwa na co najmniej dwa oddzielne podmioty,
    3. w przypadku prowadzenia działalności w sektorach objętych różnymi limitami de minimis,
    4. wszystkie podmioty, które są kontrolowane (prawnie lub faktycznie) przez ten sam podmiot należy traktować jako jedno przedsiębiorstwo - jeden organizm gospodarczy (JOG).

    Na gruncie prawa unijnego przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność niezależnie od jej formy prawnej i sposobu finansowania.

    Gdy przedsiębiorca realizuje zamierzenia nastawione na osiągnięcie określonego celu może ubiegać się o pomoc inną a wymienioną w art. 67 b ustawy – Ordynacja podatkowa (pkt.1 -8;10 – 12).
    W przypadku ubiegania się o pomoc inną niż de minimis należy również spełnić określone w odpowiadających im rozporządzeniach warunki oraz:

    • określić tytuł pomocy,
    • opisać realizowane zadanie,
    • przedłożyć wypełniony formularz stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.03.2010 roku w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. nr 53, poz. 312).

    Kwestię przyznawania pomocy w ramach wyłączeń grupowych reguluje Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art.107 i 108 Traktatu. Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 651/2014 weszło w życie z dniem 01 lipca 2014 roku i stosuje się je do dnia 31 grudnia 2020 roku.

    Odnosi się ono do następujących kategorii pomocy :

    • pomoc regionalna;
    • pomoc dla MŚP w formie pomocy inwestycyjnej, pomocy operacyjnej i dostępu MŚP do finansowania;
    • pomoc na ochronę środowiska naturalnego;
    • pomoc na badania, rozwój oraz innowacje;
    • pomoc szkoleniowa;
    • pomoc na rekrutację i zatrudnienie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych;
    • pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi;
    • pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych;
    • pomoc na infrastrukturę szerokopasmową;
    • pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego;
    • pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną; oraz
    • pomoc na infrastrukturę lokalną różnego rodzaju.

    Na podstawie ww. rozporządzenia, opisującego kryteria udzielania pomocy, państwa członkowskie mogą wspierać rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, działalność szkoleniową oraz zatrudnienie.

    Przepisy dotyczące wyłączeń grupowych:

    Szkolenia
    Sekcja 5 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art.107 i 108 Traktatu - Pomoc szkoleniowa.

    Małe i średnie przedsiębiorstwa
    Sekcja 2 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art.107 i 108 Traktatu - Pomoc dla MŚP.

    Zatrudnienie
    Sekcja 6 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art.107 i 108 Traktatu – Pomoc przeznaczona na pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych.
     
    W każdej z wymienionych wyżej sekcji zawarte są dalsze szczegółowe warunki, których spełnienie jest konieczne aby uzyskać pomoc.

    Maksymalna wartość intensywności pomocy na obszarach należących do województwa wielkopolskiego wynosi 25% kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą wyrażoną w ekwiwalencie dotacji brutto.

    Jeżeli dany tytuł pomocy nie jest objęty programem (stosownym rozporządzeniem) udzielenie jej wymaga każdorazowo notyfikacji.

    Stąd szczególnym tytułem pomocy wymagającym w każdym przypadku notyfikacji jest pomoc na ratowanie lub restrukturyzację, o którą może ubiegać się przedsiębiorca pozostający w trudnej sytuacji ekonomicznej. Jest to zarazem jedyny, oprócz pomocy z obszaru de minimis tytuł pomocy dla tych podmiotów.
    Przepisem wspólnotowym, na którym opiera się Komisja przy rozpatrywaniu wniosku są Wytyczne Wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244, z 01.10.2004, str. 2 ze zm.), zwane dalej Wytycznymi.

    Pomoc udzielana jest na zasadach określonych w Komunikacie Komisji – Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw, z dnia 1 października 2004r. Zgodnie z treścią Komunikatu Komisji dotyczącym przedłużenia okresu ważności stosowania Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw ( Dz. Urz. UE C296/03 z 2 października 2012r.), Komisja postanowiła o przedłużeniu stosowania obecnie obowiązujących wytycznych do momentu zastąpienia ich nowymi przepisami dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.


    Pomoc na ratowanie lub restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Kryteria trudnej sytuacji ekonomicznej zostały określone w pkt 9-11 Wytycznych. Z przedmiotowych Wytycznych wynika, że przedsiębiorca znajdujący się w trudnej sytuacji ekonomicznej to taki, który nie jest w stanie ze środków własnych lub pozyskanych z zewnątrz, np. od instytucji finansowych, pokryć strat; przy braku wsparcia ze środków publicznych mogłoby to doprowadzić w krótkim czasie do likwidacji przedsiębiorstwa. Typowe symptomy trudnej sytuacji (pkt 11 Wytycznych) to: rosnące straty, zwiększanie się zapasów, malejące obroty, zmniejszający się przepływ środków finansowych, rosnące zaległości itp.
    Ubiegając się o ten tytuł pomocy przedsiębiorca musi opracować plan restrukturyzacyjny oraz uzyskać jego akceptację od wszystkich wierzycieli a następnie Komisji Europejskiej.
     
    Zgodnie z art. 37 ust 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. nr 59, poz. 404 ze zmianami) do czasu spełnienia przez podatnika wymagań pomoc nie może ona zostać udzielona przez organ podatkowy. Udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami powoduje konieczność dokonania jej zwrotu wraz z odsetkami.
     
    Podatnik składając wniosek o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych winien także mieć świadomość, że organy podatkowe podejmą wszelkie działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zapewnią Stronie czynny udział w postępowaniu oraz umożliwią wypowiedzenie się co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłaszanych żądań. Czynności te mają obowiązek prowadzić w sposób budzący zaufanie. Po zakończeniu postępowania wydane zostaje stosowne orzeczenie z zachowaniem formy pisemnej. Z uwagi na fakt, ze postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne, orzeczenia zawierają pouczenie o możliwościach i sposobie zaskarżenia.
     
    Ze względu na konieczność zagwarantowania transparentności udzielanych ulg w spłacie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zmianami) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 lutego 2010 r. w sprawie wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym umorzono zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłaty prolongacyjne w kwocie przewyższającej 5.000zł (Dz. U. z 2010 r., nr 22, poz. 112 ze zmianami) ogłasza cyklicznie w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym umorzono znaczne kwoty zaległości.

    Wykaz ww. podmiotów, którym umorzono zaległości podatkowe przekraczające kwotę 5.000,00 zł dostępny jest w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego (link otwiera nowe okno w innym serwisie)

    bip

    Informacje o publikacji dokumentu

     
    Data utworzenia: 12.05.2015 Data publikacji: 12.05.2015 11:42 Data ostatniej modyfikacji: 07.06.2016 15:01
    Autor: Jolanta Mańkowska Osoba publikująca: Miłosz Zalewski Osoba modyfikująca: Miłosz Zalewski
    Rejestr zmian